«هوالحقّ»

اگر می گوییم کربلا فرهنگ است و عاشورا تنها یک روز نیست، در صحت این حرفها شک نکن. شک نکن که کربلا  فرهنگ است و پیامش " هیهات منا الذلة" است.

شک نکن که عاشورا تنها یک ظهر سوزان در آنسوی تاریخ در سال 61 هجری نبود که مادران، جوانان و نوجوانان خود را تجهیز کنند برای به میدان رزم رفتن علیه دشمن دین خدا.

شک نکن که قاسم  کربلا شهید شده باشد و از خونش هزاران هزار قاسم دیگر که مرگ احلی من العسل آرزویشان است بر پیشانی بند خو بنویسند :  أنا شهید التالی(من شهید آینده ام) و راهی خیابانها شهر خود شوند.

شک نکن که عصر عاشورا تنها یک روز پر درد در گذشته بشریت نیست که زینب (س) رو به مدینه کند و برادر عزیزتر از جانش و امام و مقتدایش را که به خون خود غرقه گشته،نشان رسول خدا دهد و بعد با خدای خویش نجوا کند: " اللهم تقبل منا هذا القربان"

شک نکن که شام و کوفه تنها شهرهایی در گذشته تاریخ باشند که زنی از خاندان پیامبر عالمیان، که عالمه غیر متعلمه بود در برابر حاکم سفاک و هتاک و کافر برخیزد و با شجاعت به ارث برده از پدرش علی(ع)، به عالمیان خبر دهد که هر چه در کربلا بود و بعد از آن؛ زیبایی محض بود چون برای خدا بود. و تو حتی شک نکن که چشم غرق شده در امواج گناه نتواند این زیبایی را ببیند.

دلیل می خواهی تا شکت تبدیل به یقین شود؟

قرنها از وقوع عاشورای 61 هجری می گذرد اما هنوز هم می توانی در گوشه و کنار این دنیا بشنوی ندای هیهات منا الذلة را از زبان آنانکه عشق به حسین را قبل از تولد به جان داشته اند.

اگر تاریخ معاصر را ورق بزنی و مادرانی را ببنی که خُرد کودکان نازپرورد  و جوانان رشید خود را لباس رزم پوشاندند و راهی جبهه های جنوب و غرب ایران کردند برای دفاع از کیان اسلام و تشیع، می فهمی که چرا گفتم شک نکن. اگر امروز فضای سایبر را سرچ کنی، می بینی عکس مادرانی را که فرزند خود را راهی میدان الوءلوء بحرین می کنندهیچ، خود نیز پیشقراول این عرصه هستند. 

می خواهی یقین کنی؟ برو سراغ آن تاه عروس بحرینی را بگیر که اف هم نمی گوید در مصیبت از دست دادن همسرش و دعای بانویش زینب را باز هم زیر لب زمزمه می کند.

 شک نکن که زنان و دختران عفیفه و شریفه بحرینی، اسیر چنگال دشمن سفاک کافر باشند و جز زیبایی در این اسارت نبینند.

سالها از واقعه عاشورا گذشته و هنوز که هنوز است، تربیت یافتگان مکتبش هر جا به پا خاسته اند مردانه تا پای جان ایستاده اند و چه خوب فرمود امام ما : ملتی که شهادت دارد اسارت ندارد.

آل خلیفه و برادر خوانده اش آل سعود بدانند که خون هر شهیدی که در منامه و دیگر شهرهای بحرین به ناحق می ریزند، شهید پرور است و انقلابی پرور. از ثمره خون هر شهیدی هزاران هزاران انقلابی نستوه برپا میخیزند و دور نیست روزی که هیمنه پوشالی به کفر تکیه داده آنها توسط این نسل در هم بریزد.

منادیان دروغین حقوق بشر و آنها که به بهانه دفاع از حقوق زن حاضرید هر دروغی به هم ببافید! امروز عرصه رسوایی شماست برای آنها که به صداقت شما باور داشتند و چه خوش باور بودند. سالهاست که در برابر جنایات رژیم سفاک اسرائیل سکوت می کنید و نمی بینید که با بلدوزر زنان بی دفاع و مظلوم فلسطین را با خاک خانه شان یکسان میکنند. و امروز سکوت ننگین شما در برابر بازداشت و شکنجه زنان مظلوم بحرینی، سند محکم ماست بر دروغهای همیشگی شما.

 چه خوب که شما از آیات ما آن دختر عفیف شجاع هنرمند بحرینی دفاع نمی کنید. پرونده شما آلوده است به دفاع از زنان هرجایی و آنها که مهره سوخته غرب بودند و به دست خود غربیها هم کشته شدند. عظمت عفت و ایمان "آیات القرمزی" برای ساحت فکری شما بسیار سنگین است.  

یادم باشد عکسی از آیات داشته باشم تا هر وقت خواستم الگویی به فرزندم نشان دهم، عکس "آیات القرمزی" عزیز را بزنم به دیوار اتاقش تا جانبازی و ایثار برای  ولایت یادش باشد.

آیات عزیز! امروزبرای من  اسوه شهامت و عفت و مبارزه علیه ظلمی و فردا هم برای دخترم الگو خواهی بود تا بیاموزیم که در راه خدا هر چه سختی ببینیم زیباترین زیباهاست.